لينكستان روزانه

جستجوی مطالب

آدرس دیگر

پیوندها

اسماء الله

برنامه های رادیویی (میرزای هه ورامی) در استدیوی صداو سیمای سنندج

به ختیاری خیزان -به شی هه ورامی -گوینده :میرزای هه ورامی ساعت پخش :۱۰

به زمی لادی به شی هه ورامی -گوینده: میرزای هه ورامی  ساعت پخش  : ۳۰/۱۷

تیشک ئیمان-هه ورامی-گوینده:میرزای هه ورامی ۳۰ساعت پخش:/۱۲ تکرار ۳۰/۱۸

ویژه وانان-هه ورامی -گوینده :میرزای هه ورامی  ساعت پخش :۱۴

ناسک خه یالان-هه ورامی -کوردی-گوینده :میرزای هه ورامی ساعت پخش:۱۱

هه ورامی - گوینده :نسیبه میرزایی -ساعت پخش :۴۵/۹

البوم عکس  

 آلبـــوم عکـــس /میرزای هه ورامی/

(حج عمره) 

میرزای هه ورامی / 1

میرزای هه ورامی /2

میرزای هه ورامی /3

میرزای هه ورامی /4 

میرزای هه ورامی / 5 

میرزای هه ورامی / 6

البوم عکس  

میرزای هه ورامی در نوجوانی

میرزای هه ورامی در کنگره ی هورامان شناسی

میرزای هه ورامی

میرزای هه ورامی و حسن عمرانی

معرفی مجله تیشک 

نام مجله :تیشک

صاحب امتياز:كانون فرهنگي بلال حبشي روستاي سراب قاميش
مديريت : حاج ماموستا محمد امين (ميرزاي هه ورامي )
مديريت اجرايي : صديق حميدي
ادرس نشريه : سنندج /كيلومتر 10جاده ي سقز /روستاي سراب قاميش/ كانون فرهنگي هنري بلال حبشي
تايپ: و صفخه ارايي و طراحي:كانون ...../ گروه نشرياتاپ :چاپخانه معلم
نشريه ي ادبي فرهنگي علمي هنري كانون.../سال دوم /شماره ي 3 پاييز 88

blogfa:WWW.NOOANDISH.BLOGFA.COM

 Email:NOOANDISH87@yahoo.com 

مقدمه ی تیشک 3 با قلم (میرزای هه ورامی )

خانه ي يار كجاست ؟

همسفر !آيا تو /(من) هستي ؟ آیا  خود را يافته اي !؟/بدان كه در زندان قيد و بندها و لذات كاذب و بگو مگو هاي بيجا و آرزو هاي بلند بالا و همنشينان غافل تو را از (من ) گرفته اند ./
آيا يارا و شجاعت و دليري  آن را داري كه با روحت /آن روح اسماني در پيكر خاكيت ، بگويي (من) ؟
با ارزشي كه داري و جايگاه رفيعي كه داشتي  و مقام والايي كه داري (من) بودنت مسلم است
اما (من) را گم كرده ايي / اين گوهر گران سنگ را در زباله های پست و دغدغه هاي فكري زرد و سياهت  در حال فرو رفتن و ذوب شدن است / تو كه شايسته ي بزم فرشته ايي و با نزم دُد و غول مي رقصي ؟
از طرف خالق (من)آمده جل جلاله  كه اگر (من) را فراموش كني فراموشت خواهم كرد/
همسفر آيا لحظاتي به فكر رفته اي كه بايد چگونه باشي تا شايسته ي مدال (من) شويي ؟
بالقوه هر كس (من) است /اما بالفعل كار هر بز نيست خرمان كوفتن
نو انديشي با كدام اساس نامه ؟!
در اوايل انقلاب در جايي انقلابيون نو انديش موتور برق خود را با جكش  جهل و غرور خراب مينند تا به اصلاح عقب نمانند (!)  با سياهي شب در تاريكي ندامت فرو مي روند /
اينك خالصانه  در پرتو تيشك و انديشه تو را فرا مي خوانيم
تا همه با هم به سراغ (من ) گم شده ي خود بگرديم  تا بعد از به خود آمدن دوباره سر دهيم "

مرتبط:انتشار سومین شماره نشریه تیشک کانون بلال حبشی سنندج 
 

ماموستاکاتب  نامه ی (میرزای هه ورامی ) را که در ۱۹۹۵برای ایشان فرستاده است اینگونه جواب میدهد ./

(شیوه نیک بو دین و ولات)

ئه م هونرا وه یه له وه لامی نامه ییکی دوستی خو شه ویستم :مه لا محمد امینی (میرزای هه ورامی ) دا نووسیوه که ئیستا دانشتوی دی (ساروقامیش)ی سه ر به شاری (سنه)  یه

له م کاته که دل شیوه نی بو دین وولاته
ئاواتی هه موو دادگه ری و عه دل و نه جاته
نا مه ت به مه سه ل نامه ی له یلا یه به مه جنوون
له و حاله که ئه و ویلی ده رو. ده شت و فولاته
یادی شه وروژم خه فه تی خوفته دلانه
بی دادی بی داری له گشت لامه وه قاته
 ده وری فه له ک ئه خولیته وه بو داخی دلی من
سور ماوه سه رم بوچیه ئه م گشت حه ره کاته
لافاوی عه تای خالیقه تالاوی جه فای خه لک
له و م خه ونه عه زیمه چییه ئه م به زم و بیساته
شه مس و قه مه رو ئه نجوومه نو نه جم و کواکیب
سه ر گه رمی جم و جوله به بی وه قفه خه خباته
بو ژینی به شه ر بی شه ر و گه ر نه فسی خه تا جو
هه ر وایه هه وا ومه یلی له ویرانی ولاته
ئیقلیمی وه ته ن لاته به ده س لاتی ولاتان
ئاشووب و ه هوس بازیه ده ورانی توغاته
ئه م ته بعه ده نی وفاسیده شیوازی ئه و ه و به س
هه ر بو یه به بی هویه دژی سولح و سه باته
ئه م روژه که هه ر روژه به سالیکه به ده س دژ
ئاواره له سه د شاره ئه و ه ی پشت و په ناته
ره نگینه دل و سینه له خوم خانه له خویناو
سووری که فه ن و شینی شه رو شوره خه لاته
ناله ی دله بی سووده  له به ر جه وری ره قیبان
دووریمه له دووریته به لام تالیبی لاته
وه ک لاتی ده ری مه ی که ده شیواوه هه والم
ئوخه ی که له لای ئه هلی به سه ر ئاوی حه یاته
دلداره له گولزاری وه ته ن دووره به بی هیچ
تا که ی هه له بو زاغ و زه غه ن میری ولاته
هه لبه ت له قه زای عاله می ئه سراره که ئه شرار
ئه نگوشته ری ئه براری له ده س دایه به راته
ده ک تیری قه زا چی به گژ ئه ربابی شه ق ادا
وا جه ژنی لیقای ئه هلی سه فا له م ده مه قاته
یا ره ب که ره می به س بی جه فا ده وری وه فا بی
هاواره وه به حه زره تی ئه سمایه سیفاته
با بیته وه سه ته ختی سولیمانی سه باکه م
روژی که هه ر ئه مرویه سبه ی کاتی مه ماته
ئه م فه سله به بی وه سله هه تا فرسه ته لاچی
هه ر بویه هه تا ماوه (فه نایی) به ته ماته

به بونه ی فه وتی ماموستا /مه سعوود قادر مه رزی/ ۸۷

عالمی زانا و ربانی بمری

عه رشی عالای حه ق ماته م دای ئه گری

ره حمه ت له روحی حه زره ت که فه رمووی

خه له له ی دینه زانای له ده س چووی

وه فاتی عالم فه وت میلله تیکه

عه زیزی نه ما جی زیلله تیکه

خسووس قه مه که ی بی که سی کوردان

بمرم  بو مه رگی خوش ده س و بردان

ئه م خاکه پاکه جی شابازان بوو

مه رکه زی غبطه ی تورک و تازان بوو

بوو به ئه شخالدان بیرو رای جور جور

له چه وت و چه ویل ره ش و زه رد و بور

جاران ناحه زی خاک و خوین بوو

ئیسه تالگه ی دینمان شین بوو

 به ختی چه واشه ی کوردی به ش براو

ئاسیاو بی ده نگ بی ئاوو سه راو

کی  بی  سوننه تی پیغه مبه ر (ص) بگری

له سه ر (راه دین) شافعی بمری

دلسوزی هوز و کورو و کیژی بی

 فکری پالفته و به رزو ژیری بی

جوانی و پیری خوی کرده په رداخ

وینه ی هه مماری پر پیتی له یلاخ

(مه سعوود) هه مماری بی سوون و ئافه ت

 غه زای روح به رزان هه تا قیامه ت

له ئه وه ل  گولان بولبول هه ل فرین

بی نازی باخه و باخه وانو و شین

به شیواوی چه رخ نه شیوا تا ما

سولتان و شه یتان له ژیرپایدا ما

به سه ر به رزی مرد ژیا سه ربه رزی

(قادر) بوو دفاع بکا له (مه رزی)

شاگردان ماموستا ملا باقر بالک  

وه هه ورامان دا 

وه هــــه ورامــان دا وه هـــه ورامـــــان دا

ئــه ی دل سـه فـه ر که ر وه هه ورامان دا

خسـووس جـه فـه سلـی نـه و وه هـاران دا

سه رشاخ سه ر که مه رسه ر کوساران دا

چـیــر پا کـه ر چنـوور جـه سه ر کـاوان دا

وینـه ســه وز و ســوور پــای شه تاوان دا

هــــــاژه ی وه رواوان نــــه گـــــولاوان دا

ده نـگـــی کـنــــا لـــه یـــل پـــولـی لاوان دا

نـه ک ته نیــا دلــی بــه لــکــوو هــه زاران

مـه بان شه یدا  و مه س فه سلی وه هاران

زه مـزه مـه ی شـادی ئــاهــه نگــی یــاران

تـه ر کـه ران گه رده ن به قه تره ی واران

پـه ر که را کـولی سـه وزه و سـه یــده ران

چـوون بـاوی قـه دیـم یـاسـای حـه یـده ران

سـه ره لـه ته ره ی شه وق خول مدا به ناز

بــه گــرمــه و هـه را تـه یــر مــدا پــه رواز

زامـت ده وا کــه ر ئــه ی گـه سه ی مـاران

بــه یــدی تـــه دوایـــن ئــه ی ده رده داران

وه هـه ورامـان دا ئـه ی دل ســه فه ر که ر

شه فــای جه سه ت بو تو ئاوش نوش که ر

ئـیـتــــر بــامـــردو قــاســپــــه ی ژه ره ژان

بـه شـه وبو چنـوور سای گه رده ن ره ژان

بـه مـه نـزلـگـــا کــه ر پـــه نـــا وه رواوش

چـوون هـه رسـی دیـده ت جـاری بـو ئـاوش

بـدیـه هـا مـه یـا تـاقـمــه ی کــوسـار گـه رد

قـه د بـاریــک بـــالا بــه رز و لا مـــل زه رد

ئه ر په ی راگه ی حق وه ر په ی سَیرانه ن

«مـجـمـع الـبـحـرَیـن» رای هـه ورامـانــه ن

سه ر چه مه ش شه فان په ی ده رده داران

سه حه ن گاش دَوان په ی گه سـه ی ماران

په ی ره فعـی خه مـان شـاخـش ره فـیـعه ن

پـه ی ده روونـی تـه نگ خاکش وه سیعه ن

ســــابــــو ده رده دار ده وا کـــــه ر ده ردت

ته سکین ده ربه جوش هه ناسه ی سه ردت

شه رته ن «میرزایـی» چون کوسار گه ردان

بــه یــو بـگـــیــلــو شـــاخ و کـــو هــه ردان

مقدمه سه وزه ي كوسالان 

حه مد و سه نا په يت گويا و شنـه وا         به زواني كوردي پيت ئه لين «خـوا»

به نـه زمـي عالـي سازنــات وه لات         راي ئه گري هـه تـا بتـه وي سوبـات

په ي په ي وارنه واراني ره حمه ت          له سه ر «محمّد» خوشه ويسه كه ت

با سـه رريـژ كه رو پيـلاو پـه ولاره          له ســه ر يـــارانـي بـه بــي ژمـــاره

بـرام كـورده كه ي خوننه واره كه م          ده رمــاني ده ردم بـريــنـــداره كـه م

ئـانـا مـن دلـم هـورش دان بـه قـــول          بـو گـولـي هيـوا بـه وينـه ي بـولبـول

پيشكه شت كه رووسه وزه ي كوسالان          به تـو به هـه موو نـاســك خـه يــالان

ئـاره زووم ئـانه ن گاهه ن سه عاتي          ده ر كا غه م له دل مه لـوول و ماتي

هه نـش مايـه دار هـه نـش بـي مـايه          وه ك «شه له ميني شي عه تار» وايه

سه وزه ي كوسالان جه لاو دلـداري         هـا لـه ســه ر سيـنــه بــو يــادگــاري

دره يچيش هه ني په ي چه موئانه ي          سه د سه وزه ئه كا قـورباني عانه ي

مـه واچـه ئيــني ئــه شعــار و كيـنـي          بو يوسف سه ندن هه موو به ن بيني

به شكوو ئينه خوان يوسف بي بـازار          نه مري به حسرت ميـرزايي هه ژار

كوسالان 

ئـه گـه ر بـه لـه د «كـوســالانـي»

سه خت و به رده خوت ئه يزاني

ســـه وزه كــه يـشـي وا تـيـــايــا

«ريحـان» و «گـول» بو يـاراني

بـيـسـتـوتـه كــاچــو «مــادانــي»

نه جـل وه لــه د چـي «رولـه يه»

بــازه شـيـعـــري فكــري ئــه وي

هــاكـــو نــه خـه ي بــو چــاواني

هنر دخترك هورامي - كناچله كي 

كنـاچلـه كـي چيـش زانـي              بنه ره ت و يانـه ي بنـيه ي

چوخ و رانك زانو ريسوو             عال زانوو گوره وه چنيه ي

جاجم كه روو ده سكيـشي              چـنــوو پـه ي بــرالــه كــام

هه رمان و يانه ي زانـوو              رووه ش چه رمي بو ئه دام

واتــش سـه بـا مـلايـمـلـي              ئـشـيــو گـرد چـيـوي زانـي

كناچي ئه ر سه نات زانـو              مه كـيشــو منـه ت و خـاني

خـيــاتـي گـولــدوزي مــن              جـه ئـاواينـه مــه شـهــوورا

كـلاشـي ده سـچــن و مـن              بــه را پــه ي شـــاره دوورا

من بي من 

شعر طرح جلد ديوان اشعار «سه وزه ي كوسالان»

ذيل عكس شاعر (ميرزايي)

ته ماشاي حال و بالم كـه ئـه لـي ي خوم خــاوه نـي خـومــم

كــه چـي وا دل تــه واســاو و پــه ريشـــان و ره تيـنـــراوه

جامه دانه ي كـوردي وشكم لـه سه ر سه رمه كه ئه يـبـيـني

به لام كـاسه ي سه ر و كـه للـه م هـه سـيلي پـر له زوخاوه

له ئـاخي گه ل له داخي گه ل له بـاخي گه ل له مه حشه ردا

له لاي خـواوه گله م زوره كـه مـن بـي "مـن" سـه رم نـاوه

په ي پيشه لياري 

پيشــه ليــار هـــانا پيشــــه ليــار هــانــا            نـامــت هـــانــــه ده م ئــاقــل و دانــا

پيري ده سگيرنـي پـه ي دل پـــه شيــوا            ورني بـه هيممــه ت ته نوور و ديـوا

تيرت به رقي تيژ جه كاره بـاي حــه ق            فيوزت سه بتي كارخانه ي مـوتلـه ق

نامت نويسيان جه سه ر له وحــه ي دل            جه باخي خـرق العـــاده نـي بـولبــول

قـوربـان كلــفـه تـت ديـــل و ئــاواره ن             ئاساو خول وه رو ئيد دانـي هــاره ن

بــه پــاي شه ريفــت كيــشه پــاودانــش            جه توتوي شاخـان نــه بــو ئــامــانش

نه سره وو ده ردش كــاري بــو زامـش            پـرچيـو تـوتـوي زه نجـيــر و دامــش

جه ويرانه ي ويش چول و سه رگه شته            نيانش په ي عام ته له ي بي چه شـته

ويــت و پـيـــرانــي هــام راز و نــازت            جه كوي هه ورامان تا راي حيجازت

ده سه ي ئه ولياي شاره كه ي عيــرفـان            بـيندي مه جليسي جه لاي لامـه كـان

شين وزاري يه ن جه سوخن ومه رقه د            لافاوي هه ره س واران به بـي حه د

مـاره كــريــلــي يــانــه ي نــه دامــه ت            به شـادي وه شي بـه يمـي زيــاره ت

"ميرزايي" گــولـي وه هـــارش خاره ن            دل لــوا جــه چــه م يــار نــادياره ن

عکس میرزایی در مسجد  

شعر نو میرزایی 

واستوت علي الجودي

له مال ئيمه بيشكه ي هه موان هاته جه ولان

گروگال و هيزو فيزان به ئيمه بوو

كه ده سيان برد بود ده م خويان، وينه ي سپله

كتك و ريوي،

به ربوون ه گياني خاوه ن مال،

كور په پيرو بيريان توران

به رله ميلاد، هه زاران سال، هه تا ئيسته

به عه زره تين خانه خوي بين

كه چي (ماف) و (مروف) بومان

هه ر (پلاوي خانه قا) يه

ئاخو تا كه ي (خور) له ژيري

په له هه وري چلكنابي 

عكس ميرزايي و شيخ عثمان - تركيه 

میرزای هورامی در حال قرائت شعر خود اندر وصف پیر و مراد خود شیخ عثمان

پیرشالیار و هورامان 

پیشه لیار و هه ورامان

 دو نام بر جسته در تاریخ کردستان ؛ که مانند گل و بلبل ؛ ماه و أنجم ؛ عدل و عمر همقرین و همراه بر قله ی هزاره ی خود در صعودند.
قرنها،نسلها،دورانهارا پیموده و وقایع روزگار فتنه ی یارو أغیار، یخبندان بهمنهاو لطافت چمنها مانع رونق و بزرگداشت(حضرت پیر)مان نگردیده اند و هر ساله طبق برنامه ی منظم در زمان و مکان معهود خود مراسم (خبر )( کڵاڕۆچنێ ) (رقص ودف)(شه وونیشتی)
(تربی،کومسا)که هرکدام داستانی ویژه دارند برگزار میگردد .
این داستانهاخمیر مایه ی صداقت و قناعت و شرافت وشراکت عرفان آن ملت اند،که دین وعلم و عرفانش زبانزد عامی و عالی است ؛ وهرگز در صدد علو فساد نبوده اند . عامدانه و عارفانه در میان آن کوه و مغار زندگی را بدرود گفته اند و از قلم تذکره ها و نفحات و ... افتاده اند ؛(خوش هوائی دارد دیار نیستی )اما لاحقین بر سابقین آفرین گفته اند و خدمات روحی آنان را ارج می نهند و به خانه و چله خانه و تسبیح و سنگ و مزار آنان تبرک میجویند . و در هر عصر ونسل بر ایمان و اخلاص و توحید خود اندوخته ایی تازه نهاده اند ، تا به عصر رقابت دینار و دلار رسیدیم ؛عده ای به گفته ی مرحوم (ماموسا هه ژار): (منالی ریش چه رمو یا ریش
چه رموی منالکار )جسورانه در طعن مشاهیر اند. گروهی با خرطوم فیل هند ودسته ای با تلفیق حکمت یونان و أهورای باستان و جمعی با جمخانه ی یارسان وإکیپی در هوای انگلستان و... در انهدام قصر عرفان اند(إنّالله وإنّا إلیه راجعون)
هر چه از (پیشه لیار) می دانیم ادبیات شفاهی است که در زبان و آداب آن قوم که حضرت پیر زاده و رفته ی آن دیار است بجز چند ورقی که ( شیدا ) در تاریخ اورامان آورده است چیزی دیگر در دست نیست .
مرحوم قاضی مردوخی (ابـا عن جـد ) اهـل فضل و علم و قضاوت و اصـلاح درهه ورامان بوده انـد و یکی از احقاق حق در دعاوی ( تأمین دلیل )است و تأمین دلیل ؛ همان خانه و تسبیح و ذکر و ...است که ( پیر ما )رحمه الله سید مصطفی امام سجاد و یار و هم عصر حضرت عبدالقادر گیلانی ( قدس سره) و به گفته ی ماموساعبدالکریم مدرس(نامی)(أخی مصطفی رجل کامل)سروش گیلانی دریادپیر هه ورامان است . و مرکز دایره ی 99پیر معروف میباشدوصاحب کرامات و خوارق العادات است .

تا نگردی آشنا زین پرده بوی نشنوی                گوش نامحرم ندارد جای پـیغام سروش

از موصل وحلب و دیاربکرو خراسان و بلخ و بخارا ی شریف حلقهیأنجمن پیر را در ههورامان تشکیل داده اندبرأثر نامگذاری مریدان سید مصطفی رابه(پیش الله یار) که همان (ولی الله )است در کثرت الإستعمال به(پیشه لیار) شهرت یافت .

چون هه ر لا له یله ن مه جنونان به دل                   سارا بو یــا کو که راش به مه نزل

مشایخ بیاره (قدس الله أسرارهم )* حیات خود وممات پیر را در کشف و شهود یکسان دانسته اند ، وای بسا اهل بصیرت در مزارش سر تعظیم فرود آوردند بی مدد زبانی گفته اند و شنیده اند .

یادتان بادا به خیر ای ساقیان بزم جم           گر چه جام ما نشد پر می به دوران شما

نام نهادن پیر ما به (زرتشتی )جفائی بس بزرگ بر ملت هه ورامان و تاریخ تصوف اوست . پیشرفت به میدان علم و تحقیق و عقب گرد به دوران قهقرائی نور وظلمت است ، ما منکر پیر مغان در هه ورامان نیستیم شاید در کوزه و دفینه ائی پیدا شود اما چسپیدن به موضوع سید مصطفی و زرتشتی کردنش از کم مایه گی و خلاف گفتار نیک وپندار نیک است .
99 پیر هه ورامان در با غها و بیابانها و روستاها مدفون اند و مزار اصلی حضرت پیر معروف است که دارای حصار و دیوار وگنبد است .
نام برخی از آنان بدین قرار است . بابا حیرانی، بابا بی دو،بابا خداداد پیر رستم ، پیر قلندر ، پیر نه دی ، پیر وه تی و بقیه ی پیران با نام نشان و مزار و حرفه و مسئولیت در هه ورامان محزر است و زیارت قبور هر کدام آثار و برکات خود را دارد ،مقبور مشهور مزار دلهای معمور است .

یا هو یا من هو زیره ش ووس کوا              یاهوههر مه نه ن یاهوواچ لوا

سالهای طولانی است که پیرا ن هه ورامان وسیله ی تقویت و تلقین روحی مردم منطقه اند در برابر أمراض و بدعت و نکبت و بهره ها دیده اند و برده اند و گفته اند و ای کاش مراسم هر ساله ی ما آلوده به خرافات و أغراض اقتصای و سیاحتی نمی شد و کما کان عرفانی و زیارتی به راه پر فیض خود ادامه میداد .

میرزای هه ورامی

مژده مژده 

سایت میرزای هورامی

 به شبکه آمد !

www.m-mirzaee.com

مصاحبه سیروان با میرزایی 

با عرض تبریک سال نو

از دست اندرکاران محترم سیروان

 بخاطر چاپ مصاحبه با میرزای هورامی

 در ویژه نامه نوروزی ۸۶ سپاسگزاریم .

وفات دو عالم 

ده بــــا فرمیسک وبـــــاران بێ ، به خورره م بۆ دڵانــی زار
کــه ئه مجــــاره ش شکا شیـــشه ی پینه پـینه ی پـــاروپێرار
ماوه یــێکه شووروشه وقــی (حوجره)، نــاگا حه ددی نـساب
چه واشه بی چه رخی چه پ گه رد،زه کاتی چی؟کوردی هه ژار
خودا ده ستی فه له ک شَه لکه، بۆ قیصاصی مه لای(زه لکه)
به به ردی ڕه ش ئه کاخاپوور،شـیـشه ی شه وقی دڵی دژمار
ده مــــاران، ئاشــق و ماشــق،به یه ک ئاڵێن ، شـکاپشتــــم
له بێباکی بینای چاوان ، قــــیزه ون کــــه ن گوڵ وگوڵـــزار
ئه ودووژیره ی به چکه شێره ی (مه ریوان)ی ، به ره حمه ت بن
شـه هابــــی ساقبی زوڵمه ت ، کات وساتی له یــل و نه هـــــــار
(ئــــــه سعه دی) سعدوسعـادت، چوکڵی چاوی نه حسی به ڎخــــۆ
(مه جیدی) مجد و وجدی دیــــن ، پیت وفه ڕی دێــهات وشــــار
ئه م به نه زم وئه وپه خشانی ، له حوجره ی شافعی ده رچوون
له کانی مه عریفــــــه تدا بوون ، وێرانیان کرد کانـــــی دیـــــنار
بـــژی مان و نــــه مانی ئـــــــــــه و لاوه پاکه ی ڵه گـــه ڵ هۆزه
کاڵای بــــــێ غه ش وارد ئـــــــــــه کا بو دڵداران کووچه و بازاڕ
قــه ده م سابت له سه ر رێـــــگه ی ( پیری بالک )هه تامردن
مــه ردی ئه وێ، که (ئه سعه د) بێ یا(مه جید)ی ده رباری یار
ئــــه ودووگه نجه نه ورۆزانه ی (مه ریوان) ن بۆ (مه دیـــــنه)
که ئــــه تووت (ابن مسعود)ن یـــــا (صهیبی) خێڵی أنـــــصـا ر
موبــــــارزی (فــــــی الصفوف) و(مجاهــــدی بالــــحروف) ن
ره بـــــبی مه قبووڵی قاپی بن ،له حه ڵقه ی مصطفی واخیــــا ر
چ خـــۆشه ئاوا بــــــــــــه ده س پڕ بچـیته مه حزه ری خـــاسان
وێـــنه ی راسان بڵێی دونیا ، ( غُری غَیری ) غــه زالــی وار
( شابٌ نشأ ) وه صف و سه نای ئێوه ی بـــاڵا به رزی مێژوو
بــــــــا بزانن ئه هلی ئــــــــــــه ده ب ، رێبواری هه س (مع الأبرار )
ئێو ه ش سواره ی (مه ریوان ) ن ، ده روێشی دژ (فه یـله قوس) ن
دورری ده ریــــــــا هه ر ئه مێنی و بڵقی سه ر ئاو ئه گرێ که نار
ده بێن یاران بـــــــــــا بگێڕین شینی ئاخــــر به ره و قه بــــران
بۆ شابــه یتی جوانـــــانی بــــــه خه م مردووی مــــــــاڵ کورده وار

میرزای هه ورامی بو فه وتی دل ته زینی مه لا مه جی و مه لا ئه سعه د نوسیویه تی . که له دوورو و مه ریوان خوینراوو.

منوی اصلی

آرشیو موضوعی

آرشیو مطالب

((یـــا ألله))

كي بود يا رب طواف كعبه و زمزم كنم بعد از آن رو در مزار سيّـــد عالم كنم

آمار وبلاگ

امکانات